Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2011


This article of Susan T. Spencer originally appeared on Huffpost Business

Wow! I bumped into a former high school acquaintance (that I barely knew) at a sports apparel trade show. After looking at my tennis dress line, he asked me if I was interested in having a partner. We continued to talk and a few weeks later he put together an offer of $500,000 for a 50 percent interest in my three year old company.
On the surface, this looked like a great opportunity. My company was generating 2 million dollars in sales, making a small profit and I was selling tennis dresses to some of the best known department stores in the country. With the infusion of a half a million dollars into the business, I would be able to double the size of my company.
That euphoria of having a working partner to share the responsibilities, coupled with the cash to grow the business, evaporated in less than six months. By that time we were in court, the company had lost all its business and I was left with a nothing but a warehouse full of last season's dresses.
I made four critical mistakes that cost me my business -- but I never made them again! Here they are:

Prepare a Growth Plan for your Company
If you have an opportunity to significantly expand your company's growth overnight, plan for it first! Consider for starters such things as; how additional personnel, increased manufacturing capability, new operational and administrative challenges, increased raw material purchases and cost of additional overhead will impact your cash flow.
Establish up-front Command and Control -- Have Specific Areas of Authority and Responsibility
My partner excelled at one skill-sales. He had zero knowledge or interest in operations, cash flow, financing, and other routine business matters that are essential for small business owners to deal with. Because he was clueless -- that making too many sales can be just as bad as making too few sales -- it became impossible to limit his order taking. In less than 2 months his huge volume outstripped the cash flow necessary to cover our manufacturing costs. Our partnership failed to anticipate the necessity of establishing clear lines of control and veto power -- which is always a tricky issue in a 50-50 partnership.
Learn the Personality and Traits of a Potential Partner and Determine if they are a Fit
The time I spent negotiating the purchase agreement with my future partner was far too short to learn enough about him to make such an important business commitment. I believe this was my fatal mistake. I had no idea he was stubborn to the point of being pig-headed, ignored sound business advice if it came from a woman, and refused to work collaboratively to solve problems.
Stay Away from a 50-50 Partnership because it sets up an inherent Conflict
Once my partner and I realized we were 180 degrees apart on everything, having an equal partnership created a lethal stalemate. Although we had a buy-sell agreement, the terms were too vague -- which made it impossible to break-up the partnership without dissolving the company!
My advice is to avoid a 50-50 partnership. But, should you ignore this advice, make sure you thoroughly and carefully explore all the "what if's" in the event that a stalemate occurs and have a good business lawyer prepare a "break-up formula" that works for both partners.
In my subsequent companies I achieved success without a 50-50 partner!

The Top 7 Start-Up Sins to Avoid


This article of Robert Sofia originally appeared on TheYEC.org 
I've made them. People smarter than me have made them. Many companies that make these mistakes never recover. The ones that do face a long and taxing road to redemption. Because these seven mistakes are easy to make, it is vital for entrepreneurs to know what they are, why they are so dangerous, and exactly how to avoid them. This article with tell you precisely what you need to know.
No. 7 Startup Sin: Conformity
Today's consumer is more discriminating than ever. People want to do business with companies and products that are original, unique, even raw. To most of us, personality is more important than polish. It doesn't take a marketing expert to spot a stock photo, generic logo, or template website. If your business image comes across as similar to your competition or overly professional, you risk being perceived as boring.To avoid this snare, focus on what makes you truly unique. Wear your individuality proudly. Show people something they've never seen before. In the words of American scholar Ralph Waldo Emerson, "Do not follow where the path may lead. Go, instead, where there is no path and leave a trail."
No. 6 Startup Sin: Misdirection
It is a common tendency of new entrepreneurs to focus on product over people. To be successful in the long-run though, you must break away from this tendency. Relationships are what drives business forward. You time should be split between product development and client relationship development. Be an educator, consultant, and friend to your clients. In so doing, you will ensure that they become clients for life. The more time you invest in your customers now, the more money they will invest in your business later.
No. 5 Startup Sin: Autonomy
Are you a genius in your field? Do people say you are? Do you think you are? Let's be honest here. It's the reason you started your own company -- you can do it better, faster or cheaper than someone else. Here's the kicker though: You can't do everything alone.In the early stages of start-up life, you will likely carry much of the workload. You may do all the writing, coding, hiring, firing, marketing, selling, and toilet cleaning. If you do this long enough, you could get to a point where you are comfortable doing everything. Don't.
Humbly acknowledge that the collective intelligence, skill, and energy can accomplish more than you can on your own. If you start feeling too self-reliant, force yourself to remember that you need the support of others if you are going to reach your goals.
No.4 Startup Sin: Complacency
When your start-up venture has its first encounter with success, perhaps receiving some large orders or inking a sizable contract, the experience can be exhilarating. A sense of relief usually comes along too, as if all the sleepless nights, empty stomachs, and battle scars have finally paid off. While it's good to celebrate such successes, too much celebrating can make you complacent.When you're trying to build a long-lasting and profitable enterprise, it is critical that you keep driving forward and setting new goals regardless of what momentary success comes your way. Continue to invest in research, product development and marketing in spite of whether doing so appears necessary at the time. In this way, you can avoid many of the ups and downs that startups tend to experience.

No. 3 Startup Sin: Naivety
Being an entrepreneur doesn't endow you with special business sense. In fact, most entrepreneurs start out knowing very little about how to operate a business successfully.The good news is that your inexperience doesn't have to work against you if you account for it when making decisions. Hire skilled legal counsel before entering into critical business relationships. Select appropriate insurance coverage. Choose your investors wisely and make sure you understand what their ownership interest will cost you. Resist your urge to make snap decisions and consult with a trusted mentor when possible. Protect yourself and your investment. It's your company after all. Don't let someone take it from you.
No. 2 Startup Sin: Nepotism
Take a good look at the people who work for you. If your workforce consists strictly of friends and family, you may be guilty of Startup Sin No. 2.There is nothing wrong with hiring close acquaintances and in some instances your personal network may include people who have the skills you need to build a strong organization. However, if you're honest with yourself, you'll probably have to admit that Uncle Bernie isn't the best accountant in the world.
If you do happen to know the perfect A-player from your own clan, be sure to treat him exactly as you would any other candidate. Clearly define all the roles and responsibilities of the position in advance. Discuss compensation and put the details in writing. Agree on how both parties will exit the relationship if it doesn't work out. Under no circumstances should you hire friends or family just because you feel sorry for them or you feel obligated to do so.
No. 1 Startup Sin: Extravagance
Studies repeatedly show that the chief struggle among business owners involves learning to balance their spending with available revenue. Underestimating monthly expenses, overestimating projections, taking on too much overhead, and hiring too quickly are among the most common foibles. If you are a visionary it is understandable that you have big plans for your company. But remember, businesses need budgets in the same way households need budgets. Even if you happen to be particularly prosperous or are blessed with consistent revenue, draft a conservative budget and save for a rainy day. Take advantage of high interest checking and savings accounts. And most of all, when making purchasing decisions, remember that every dollar you don't spend is an extra dollar you earn.
If this article has left you questioning some of your recent decisions, don't worry, you're in good company. Every mistake on this list earned its place there because generations of entrepreneurs made them before you. In business, as in life, success never comes without its share of failures. Going forward though, you have something those entrepreneurs didn't have: foresight. Use this advance knowledge to help you avoid these seven startup sins, and your business will survive to make its mark on the world.

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011

"Debtocracy" ή Χρεοκρατία

Για όσους δεν το έχουν ήδη δει, τους προτρέπω να το κάνουν ΑΜΕΣΑ! Κάθε σχόλιο μετά από το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ απλά περιττεύει.

Ίσως έτσι να εξηγείται και το γεγονός ότι "ξαφνικά" σήμερα 27 Απρ. 2011 σταμάτησε κατά "μαγικό τρόπο" η πρόσβαση σε συγκεκριμένα ελληνικού ενδιαφέροντος blogs από ελλαδικές ip. Τελικά τη δική μας "βουβή και βελούδινη επανάσταση" την ξεκίνησε το ελληνικό διαδίκτυο.






Debtocracy final from ThePressProject on Vimeo.

Τρίτη, 19 Απριλίου 2011

Γιούργκεν Στάρκ:: μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΕΚΤ: Με την αναδιάρθρωση δεν λύνεται το πρόβλημα

Τραπεζίτες εναντίον Γερμανίας:: Ο σύγχρονος πόλεμος των άστρων!

Η επιμονή κάθε στελέχους τράπεζας, μικρής ή μεγάλης, κεντρικής, περιφερειακής, ιδιωτικής ή κρατικής να αντιπαρατίθεται στο Γερμανικό σχέδιο για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι αξιομνημόνευτη και ιστορική.

Μέχρι τελευταίας ρανίδος είναι έτοιμοι να πέσουν οι τραπεζίτες, αρκεί να μην απωλέσουν συνάδελφοί τους χρήματα δια της αναδιάρθρωσης!  Φυσικά λογικά επιχειρήματα πέραν του: ¨δεν θέλουμε να χάσουμε προσδοκώμενα κέρδη" δεν υπάρχουν, αλλά η προσπάθεια είναι αξιέπαινη: τί κρίμα να μην ξοδεύουν και κάποια χρήματα σε διαφημιστικές εταιρείες και δικηγορικά γραφεία: μπορεί και πάλι το αποτέλεσμα να μην ήταν το επιδιωκόμενο, αλλά σίγουρα τα ψέμματα θα ήταν λιγότερο εμφανή.

Αλλά ας δούμε τις δηλώσεις του Κου Στάρκ, όπως τις δίνει το δημοσίευμα στην εφημερίδα Publico της Πορτογαλίας (για να υφίσταται η παραίνεση: μην το σκέφτεστε κι εσείς: θα μας καταστρέψετε) και αναπαράγει το Reuters:


Αντίθετος στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του χρέους κρατών μελών της ευρωζώνης δηλώνει το μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Γιούργκεν Στάρκ, υποστηρίζοντας ότι έτσι "δεν επιλύεται το πρόβλημα...(αλλά) το αντίθετο".
Ειδικότερα, όπως μεταδίδει το Ρόιτερ, ο κ.Στάρκ υποστήριξε ότι "είναι ιδιαίτερα δαπανηρό για τις εμπλεκόμενες χώρες", να αναδιαρθρώσουν το χρέος τους, καθώς "εάν όντως προχωρούσαν σε αναδιάρθρωση θα καλούνταν να επωμιστούν στο μέλλον ένα υψηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου (επιτόκιο)".
"Επίσης επιδρά (αρνητικά στον τραπεζικό τομέα της χώρας, ο οποίος κρατά ένα τεράστιο μέρος των κρατικών ομολόγων", πρόσθεσε δίχως να αναφερθεί σε κάποια συγκεκριμένη χώρα.
"Δημιουργεί πολλά προβλήματα και υψηλό κόστος τόσο για τη χώρα (που προχωρά σε αναδιάρθρωση) όσο βεβαίως και για άλλες χώρες", είπε ο Στάρκ αναφερόμενος κυρίως στην λεγόμενη περιφέρεια της ευρωζώνης. "Με την αναδιάρθρωση θα χτυπούσες στον τοίχο ξανά σε δύο χρόνια", σημείωσε.
Τέλος, αναφορικά με το τρέχον βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ ο κ. Στάρκ σημείωσε ότι τούτο διαμορφώνεται ακόμη σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα (1,25%) και ότι 'έτσι "συνεισφέρει στη διαδικασία οικονομικής ανάκαμψης και τόνωσης της απασχόλησης". "Ομαλοποίηση" συνεπάγεται υψηλότερα επίπεδα επιτοκίων, σημείωσε.

Δηλαδή ο τραπεζίτης τί θα έλεγε? κάντε αναδιάρθρωση, μειώστε στο μισό τα οφειλόμενα στους συναδέλφους μου και όλα εντάξει?

και τα επιχειρήματα:
(1) ποιο ασφάλιστρο κινδύνου? ήδη πέρασε τις 1000 μονάδες βάσης, άρα ποιος νοιάζεται?

(2) τραπεζικός τομέας της χώρας: προφανώς εννοεί τους μετόχους των τραπεζών οι οποίοι πρέπει να σταματήσουν να λαμβάνουν μερίσματα και να προβούν σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου για να καλύψουν τη ζημιά που υπάρχει ούτως ή άλλως.  Μετά από 20 χρόνια απίστευτων κερδών, δεν πρέπει επιτέλους τα λογιστικά των ελληνικών τραπεζών να δείχνουν την πραγματικότητα και οι μέτοχοι να πληρώσουν αν θέλουν να συμμετέχουν? αλλιώς, υπάρχουν και οι ξένες τράπεζες που μπορούν να τους εξαγοράσουν σε ελκυστικότατη τιμή.  Εμάς όμως, ως κράτος και πολίτες, γιατί πρέπει να μας νοιάζει?

(3) Λοιπές χώρες:: μάλλον εννοεί κάποιον από τη χώρα του ποτέ-ποτέ, γιατί οι χώρες της ΕΕ θα είναι "μέσ' την τρελή χαρά" να σταματήσει ο μηχανισμός στήριξης της ΕΕ να δαπανά χρήματα στη μαύρη τρύπα χρέους της Ελλάδας και να πηγαίνουν στις τσέπες ιδιωτών δανειστών.

(4) Ξένοι ιδιώτες δανειστές:: όπως λέει και το ανέκδοτο:: Ποιός νοιάζεται??? Και η θεωρία του αν θα μας ξανα-δανείσουν και πόσο:: Πότε είναι ποιο εύκολο να δανειστείς? Πότε είναι πιο πιθανό να αποπληρώσεις και πότε ο κίνδυνος είναι μικρότερος για το δανειστή? όταν χρωστάς 350 δις ή όταν χρωστάς 175? 

(5) Το πραγματικά οξύμωρο είναι όταν τραπεζίτες μιλούν και έχουν άποψη για την απασχόληση... οπότε το αφήνω ασχολίαστο.

Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

οικονομικά του καφενείου [δανεισμένο]


Δέκα συμμαθητές από το Γυμνάσιο ξαναβρέθηκαν μετά από 30 χρόνια και άρχισαν να κάνουν καθημερινή παρέαΜε διαφορετική οικονομική κατάσταση ο καθένας τους, αποφάσισαν να βρίσκονται στο καφενείο/ουζερί «Το Τηνιακό» όπου έπιναν τις μπυρίτσες τους και έκαναν καθημερινό λογαριασμό 100€.
Οι 10 φίλοι συμφώνησαν επίσης να πληρώνουν τον λογαριασμό με βάση την οικονομική κατάσταση του καθενός, γεγονός  που όλοι θεώρησαν δίκαιο. Έτσι πλήρωναν τον λογαριασμό ως κάτωθι (όπως περίπου πληρώνουμε τους φόρους μας):

Όνομα
Πληρώνει
Εργασία
Εισόδημα
1
Αρτέμιος

ταμείο ανεργίας
5.000€
2
Βασίλειος

ταμείο ανεργίας
5.000€
3
Γεώργιος

ταμείο ανεργίας
5.000€
4
Δημήτριος

ταμείο ανεργίας
5.000€
5
Ευστάθιος
1€
Part time ταμίας
10.000€
6
Ζαφείρης
2€
Τεχνικός Η/Υ
15.000€
7
Ηρόδοτος
8€
Δημόσιος υπάλληλος
25.000€
8
Θεοφάνης
12€
Δικηγόρος
40.000€
9
Ιγνάτιος
22€
Γιατρός
70.000€
10
Κωνσταντίνος
55€
Επιχειρηματίας
200.000€

ΣΥΝΟΛΟ
100€


Οι φίλοι μας, πλήρως ικανοποιημένοι με την συμφωνία, βρισκόταν καθημερινά για τις μπυρίτσες τους. Ο καφετζής, ο Δήμος, που απέκτησε ξαφνικά 10 νέους πελάτες, σαν επιχειρηματικό μυαλό που ήταν, και για να μην τους χάσει από πελάτες, τους λέει ένα Σαββατόβραδο: «Επειδή είσαστε οι καλύτεροι πελάτες μου, θα σας κάνω έκπτωση 20€ στον λογαριασμό σας! Έτσι από εδώ και στο εξής θα μου δίνετε 80€ για τις μπύρες σας αντί για 100€!».
Ξαφνικά οι 10 φίλοι μας απέκτησαν ένα πρόβλημα να λύσουν: τι ποσό θα πλήρωνε τώρα ο καθένας τους εάν συνέχιζαν να πληρώνουν τον λογαριασμό όπως πληρώνουμε τους φόρους μας; Πως θα μοίραζαν την μείωση των 20€ μεταξύ των;
Ο Αρτέμιος (1ος) είπε στους υπόλοιπους ότι λογικό θα ήταν οι τέσσερις πιο φτωχοί να συνεχίσουν να μην πληρώνουν τίποτε, και οι υπόλοιποι έξι να μοιραστούν την έκπτωση ισόποσα μεταξύ των. Δηλαδή ο καθένας από τους έξι να πληρώνει 3,33€ λιγότερα. Εάν γινόταν αυτό, ο Ευστάθιος (5ος), και ο Ζαφείρης (6ος), πίνοντας δωρεάν μπύρες, θα κέρδιζαν και χρήματα καθημερινά! Αυτή η ιδέα απορρίφτηκε πάραυτα από τους υπόλοιπους!




Έτσι οι δέκα (10) φίλοι μας ζήτησαν την βοήθεια του Δήμου του καφετζή που τους πρότεινε την παρακάτω λύση:


Όνομα
Πλήρωνε
Πληρώνει
Διαφορά
% μείωσης
1
Αρτέμιος




2
Βασίλειος




3
Γεώργιος




4
Δημήτριος




5
Ευστάθιος
1€

1€
100%
6
Ζαφείρης
2€
1€
1€
50%
7
Ηρόδοτος
8€
5€
3€
38%
8
Θεοφάνης
12€
8€
4€
33%
9
Ιγνάτιος
22€
18€
4€
18%
10
Κωνσταντίνος
55€
48€
7€
13%

ΣΥΝΟΛΑ
100€
80€


Και οι 10 φίλοι μας είχαν κάθε λόγο να είναι ευχαριστημένοι. Οι 4 πιο φτωχοί εξακολουθούν να πίνουν τις μπυρίτσες τους δωρεάν. Ο 5ος της παρέας (Ευστάθιος) δεν πληρώνει πλέον τίποτε. Οι 5 που θα συνεχίζουν να πληρώνουν τον λογαριασμό, τώρα πληρώνουν λιγότερα.
Όμως, όταν βρέθηκαν έξω από το καφενείο, άρχισαν να συγκρίνουν πόσο λιγότερο πλήρωνε ο καθένας και έτσι άρχισαν οι γκρίνιες…
·           «Εγώ κέρδισα μόνο 1€ από την έκπτωση» είπε ο Ευστάθιος (5ος). «Αλλά ο Κωνσταντίνος κέρδισε 7€!»
·   «Σωστά» είπε ο Ζαφείρης (6ος). «Και εγώ κέρδισα 1€ αλλά είναι αδικία που ο Κωνσταντίνος κέρδισε 700% περισσότερα!»
·   «Αυτό είναι αλήθεια» είπε ο Ηρόδοτος (7ος). «Εγώ κέρδισα 3€ και αυτός 7€. Οι πιο πλούσιοι κερδίζουν τα πιο πολλά!» (Σ.Σ: ΑΘΑΝΑΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΑΜΕΣΩΣ ΤΟ ΕΝΤΟΠΙΣΕΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ)
·   Ταυτόχρονα σχεδόν οι 4 πρώτοι (ΑρτέμιοςΒασίλειοςΓεώργιος και Δημήτριος) ούρλιαζαν: «ΜΙΣΟ ΛΕΠΤΟ. Εμείς ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΣΑΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ. Το σύστημα εκμεταλλεύεται μονίμως τους φτωχούς!»
Οι εννιά φίλοι, όλοι δυσαρεστημένοι με τον Κωνσταντίνο που κέρδισε τα πιο πολλά, το περικύκλωσαν έξω από το καφενείο, τον έκαναν τουλούμι στο ξύλο και τον άφησαν αναίσθητο στο πεζοδρόμιο της Λεωφ. Αλεξάνδρας…
Την επόμενη μέρα, την Κυριακή, όπως ήταν αναμενόμενο, ο δαρμένος της παρέας, ο Κωνσταντίνος, δεν εμφανίστηκε στο καφενείο. Οι υπόλοιποι εννιά έπιναν χαρούμενοι τις μπυρίτσες τους έχοντας ταυτόχρονα βγάλει και το άχτι τους με τον Κωνσταντίνο!

Η χαρά όμως τους κόπηκε απότομα όταν ήλθε η ώρα του λογαριασμού! Τότε ανακάλυψαν ότι τα χρήματα που είχαν όλοι μαζί πάνω τους ήταν μόλις 32€... Ούτε τον μισό λογαριασμό δεν μπορούσαν να πληρώσουν γιατί τους έλειπαν τα 48€ του Κωνσταντίνου
Ο καφετζής αγανακτισμένος γιατί έχασε τα λεφτά του, τους έκοψε την έκπτωση.
Οι φίλοι δεν ξαναβρέθηκαν γιατί οι 4 πρώτοι δεν είχαν λεφτά για μπυρίτσες και ο τελευταίος που έβαζε και τα περισσότερα δεν του άρεσε και πολύ το γεγονός ότι οι άλλοι έπιναν με τα λεφτά του και τον έδερναν κιόλας.
Λοιπόν, φίλοι ,συνεργάτες, συγγενείς ,συνάδελφοι, εργαζόμενοι ,άνεργοι, συμφοιτητές και δημοσιογράφοι: Έτσι ακριβώς δουλεύει και το σύστημα πληρωμής των φόρων.
Οι πιο πλούσιοι πληρώνουν τα πιο πολλά. Όταν όμως γίνεται μείωση φόρων, αυτοί που πλήρωναν τους υψηλότερους φόρους κερδίζουν τα πιο πολλά από την μείωση!
Εάν τους φορολογείς περισσότερο από τους άλλους και τους επιτίθεσαι επειδή έχουν την ευχέρεια που εσύ εκμεταλλεύεσαι, μπορεί να μην ξαναεμφανιστούν ποτέ στο «καφενείο».
Στη πραγματικότηταμπορεί να αρχίσουν να πίνουν μπύρες σε άλλα «καφενεία», εκτός της χώρας πιθανόν, όπου η ατμόσφαιρα είναι πολύ πιο φιλική και πιθανώς οι μπύρες να κοστίζουν λιγότερο!!!
Για όσους κατάλαβαν, δεν απαιτείται εξήγηση!
Για όσους ΔΕΝ κατάλαβαν, ΔΕΝ υπάρχει εξήγηση!
Υ.Σ. Αυτό το άρθρο, είναι παράφραση ενός ("Bar Stool Economics" ) που  έγραψε ο David Kamerschen, Ph.D., Professor of Economics, University of Georgia.