Μεταναστευτικό Νο 2

1.  Ένα από τα μέτρα που προσελκύει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από υποψήφιους μετανάστες για τις ΗΠΑ. είναι το lottary program.  Οι παράμετροι του συγκεκριμένου προγράμματος δείχνουν το δρόμο, καθώς δημιουργεί ποσοστώσεις ανάλογα με τη χώρα προέλευσης, τις οποίες μεταβάλλει ανάλογα με την πολιτική απόφαση, κρατώντας σταθερό πάντα το συνολικό αριθμό των μεταναστών που θα δεχθεί νόμιμα η χώρα.  Οι υποψήφιοι υποβάλλουν την αίτηση ηλεκτρονικά από τη χώρα καταγωγής ή κατοικίας τους, δίχως να ξεκινούν πολυέξοδα ταξίδια και τελικά να εισέρχονται στη χώρα υποδοχής παράνομα.
2.  Κατ'αναλογίαν των διαγωνισμών του ΑΣΕΠ λοιπόν, θα μπορούσε να γίνει και η απονομή ιθαγένειας σε αλλοδαπούς στην Ελλάδα, δεδομένου βέβαια ότι θα συμφωνούσαμε στο γενικό "άνοιγμα" της Ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες.  Θα μπορούσαμε δηλαδή να ορίσουμε ένα μέγιστο αριθμό ανά έτος (5, 10, 25 ή 50 χιλιάδες) μεταναστών, οι οποίοι θα λάμβαναν την ελληνική ιθαγένεια τηρουμένης της προϋπόθεσης της επιτυχίας στις γραπτές εξετάσεις σχετικά με τις απαιτήσεις γλωσσομάθειας, πολιτισμικών στοιχείων, ιστορίας, κλπ που ενδεχομένως θα απαιτούνταν.  Κατ' αυτόν τον τρόπο η διαδικασία θα οδηγούσε στην Α-πολιτικοποίηση του θέματος, αποκτώντας ένα λίαν τεχνοκρατικό υπόβαθρο.

3.  Ένα άλλο ουσιαστικό θέμα είναι οι όροι άρσης της αποδοθείσης ιθαγένειας.  Κάτι το οποίο αποδίδεται, μπορεί κάλλιστα να αφαιρείται για παράδειγμα για τους ίδιους λόγους που ένα δικαστήριο θα επέβαλλε την ποινή της στέρησης των πολιτικών δικαιωμάτων ή τη δικαστική απέλαση, με παράλληλη ύπαρξη τόσο διοικητικής όσο και δικαστικής στέρησης της ιθαγένειας.

4.  Η λύση πάντως της γενικευμένης ελληνοποίησης όπως προωθείται σήμερα, πρόχειρα (πριν την αλλαγή του φορολογικού νομοσχεδίου εν μέσω κρίσης, προκρίνεται το μεταναστευτικό), σαφώς δίχως σοβαρή προετοιμασία και διαβούλευση, καθώς αυτό θα σήμαινε και τη δυνατότητα επιλογής από διάφορες προτάσεις, αλλά, κυρίως, δίχως να καθορίζει σαφώς τους στόχους τους οποίους επιδιώκει, προτάσσοντας ως δικαιολογία κάποιο γενικότερο συμφέρον των μεταναστών στην Ελλάδα στη βάση κάποιων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία ουδείς  νομικός προσπάθησε να ορίσει ή εξηγήσει, καθώς πολύ απλά δεν προβλέπονται πουθενά.  Μελέτες μη κυβερνητικών μεταναστευτικών οργανώσεων ή διεθνών οργανισμών, των οποίων ο ρόλος εξαντλήται σε συμβουλευτικού και άκρως θεωρητικού χαρακτήρα προτάσεις, δεν μπορούν να αντικαταστήσουν επιχειρήματα απαραίτητα όταν προσπαθούμε σημαντικές μεταβολές ή "μεταρρυθμίσεις".  Πολύ δε περισσότερο δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την απαίτηση για εναλλακτικές προτάσεις και το δικαίωμα από την ελληνική κοινωνία της επιλογής μεταξύ αυτών των προτάσεων.  Αυτό νομίζω είναι το νόημα της δημοκρατίας...