Το έπος του Wikileaks με τη διαρροή Αμερικανικών διπλωματικών απορρήτων εγγράφων συνεχίζεται...

Αυτές τις μέρες γράφονται απίστευτα πράγματα σχετικά με τη νομιμότητα των ενεργειών του wikileaks και του Julian Assange, ο οποίος πληρώνεται με τη "μέθοδο των δωρεών" για να συνεχίσει τη διαρροή του σχετικού υλικού.


Για να μην λέμε ότι μας κατέβει, υποστηρίζοντες μερικοί τις ενέργειες του wikileaks και του Assange, εδώ είναι τα 3 σχετικά άρθρα του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΑ:

Άρθρο 146
Παραβίαση μυστικών της Πολιτείας
1. Όποιος με πρόθεσή του και παράνομα παραδίδει ή αφήνει να περιέλθουν στην κατοχή ή τη γνώση άλλου έγγραφα, σχέδια ή άλλα πράγματα ή ειδήσεις που τα συμφέροντα της πολιτείας ή των συμμάχων της επιβάλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.
2. Σε καιρό πολέμου ο υπαίτιος τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Άρθρο 147
Όποιος γίνεται από αμέλεια υπαίτιος κάποιας από τις πράξεις που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο, αν αυτά τα σχέδια, τα έγγραφα, τα πράγματα ή οι ειδήσεις του είναι εμπιστευμένα, υπηρεσιακώς ή του είναι προσιτά χάρη στη δημόσια υπηρεσία του ή χάρη σε εντολή της αρχής ή τα έμαθε λόγω μιας σύμβασης από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 145 του Κώδικα τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.

Άρθρο 148
Κατασκοπεία
1. Όποιος με πρόθεσή του και παράνομα πετυχαίνει να περιέλθουν στην κατοχή του ή στη γνώση του αντικείμενα ή ειδήσεις από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 146 τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους.
2. Αν όμως ο υπαίτιος ενήργησε με σκοπό να χρησιμοποιήσει τα ανωτέρω αντικείμενα ή ειδήσεις για να τα διαβιβάσει σε άλλον ή να τα ανακοινώσει έτσι ώστε να μπορούν να εκθέσουν σε κίνδυνο το συμφέρον του κράτους και ιδίως την ασφάλειά του ή κάποιου από τους συμμάχους του τιμωρείται με ποινή κάθειρξης και σε καιρό πολέμου με ισόβια κάθειρξη ή θάνατο.


Το θέμα δεν είναι ηθικό, είναι νομικό. Αν ο Julian Assange ερχόταν στην Ελλάδα θα "έπεζε" τουλάχιστον με 5 χρόνια κάθειρξης.

Αν θυμάμαι καλά, υπάρχει σχετική αναφορά και στη Σύμβαση της Βιέννης, οπότε υφίσταται και υπερνομοθετικός χαρακτήρας...

To Paypal ενήργησε σωστά προστατεύοντας τα συμφέροντά του γιατί θα μπορούσε να κατηγορηθεί σε οποιαδήποτε δικαιοδοσία όπου υπάρχουν αντίστοιχες νομοθετικές προβλέψεις με τις Ελληνικές για συνέργια και, το ελάχιστο που θα μπορούσε να πάθει, είναι να του αφαιρεθεί η άδεια. Τώρα αν οι Αμερικανοί έχουν προλάβει να πάρουν κάποια/ες απόφαση/εις από εθνικές επιτροπές για τη Νομιμοποίηση μαύρου χρήματος ώστε να μπλοκάρουν τους λογαριασμούς που θα κατέληγαν τα χρήματα και σε ποιες τράπεζες πήγαν τα χρήματα αυτά, θα ήταν κάτι ΠΟΛΥ, μα πάρα ΠΟΛΥ ενδιαφέρον να μάθουμε.

Εκείνο που είναι χειρότερο από το γεγονός της δημοσιοποίησης των αρχείων, είναι η ανικανότητα ή ο απόλυτος αιφνιδιασμός της αμερικανικής διοίκησης ώστε να αντιμετωπίσει νομικά ΚΥΡΙΩΣ το ζήτημα. Περιοριστήκαν στην πολιτική διαχείρηση και στον ηλεκτρονικό πόλεμο. Κρίμα... κάποτε στην washington υπήρχαν πολύ δυνατά και εύστροφα νομικά μυαλά...


Το ηθικό δίδαγμα όμως είναι, ότι η ταχύτητα και ο αδυναμία ελέγχου του σημερινού internet από την υπερδύναμη, μπορεί όχι μόνο να μεταφέρει μία πληροφορία, αλλά και να συνεχίσει τη ροή της χωρίς καν οι άνθρωποι που φτιάξαν το διαδίκτυο να μπορούν να τη σταματήσουν.  Επιπλέον, επιτρέπει την ατιμωρησία όλων των εμπλεκομένων.  Είναι η δημοκρατία του ίντερνετ που καταργεί την πολιτειακή δημοκρατία [republic].


Ζούμε ιστορικές στιγμές: Πρίν μερικούς μήνες η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας αγόρασε στη μαύρη αγορά λίστες καταθετών της στην Ελβετία και προσπαθεί να της χρησιμοποιήσει ως νόμιμο αποδεικτικό στοιχείο.  Αυτές τις μέρες όλος ο κόσμος με τις πλάτες κάποιων συγκεκριμένων κρατών, όπως διαφαίνεται, αποκτούν απόρρητα "μαύρα" στοιχεία/ πληροφορίες της αμερικανικής διπλωματίας.  Έχουν δικαίωμα να τα χρησιμοποιήσουν? και αν ναι, πώς? Μπορούν στοιχεία που παρουσιάζει το wikileaks να στοιχειοθετήσουν ή να δικαιολογήσουν προσφυγές, αγωγές, απαιτήσεις ενώπιον διεθνών οργανισμών ή ακόμα και ενδεχόμενο πόλεμο ή εχθροπραξίες ή pre-emptive strikes κατά των Η.Π.Α.?  Και οι σύμμαχοι των Η.Π.Α. που τόσο "ένοχα" σιωπούν, τή θέση μπορούν να πάρουν, όχι τόσο για το σήμερα, αλλά στο μέλλον? όταν οι συνέπειες θα είναι πλέον ορατές?


Τελικά τόσο η διοίκηση [administration], οι εθνικές εξουσίες [νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική] όσο και οι Διεθνείς σχέσεις [διεθνείς συνθήκες και Οργανισμοί] του σήμερα, φορούν ένα μανδύα απαρχαιωμένο που η ηλικία του φθάνει πίσω στη Γαλλική, Αμερικανική και Ελληνική επανάσταση, και είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατο, να ανταποκριθούν στη σύγχρονη πραγματικότητα του 21ου αιώνα.